Eric Texier – Adèle

Adèle van Éric Texier wordt voornamelijk gemaakt van Clairette, aangevuld met een beetje Marsanne. Een witte Côtes du Rhône die lichtvoetig binnenkomt, maar ondertussen behoorlijk wat te vertellen heeft.

De naam is een knipoog naar de Franse stripheldin Adèle Blanc-Sec: avontuurlijk, eigenzinnig en een tikje mysterieus. En eigenlijk past dat verrassend goed bij de wijn.

De druiven komen van stokken tussen de 5 en 40 jaar oud, aangeplant op klei- en kalksteenbodems met kwarts en graniet. De opbrengsten zijn laag, rond de 30 hectoliter per hectare. Na de oogst worden de druiven als hele trossen direct geperst. De vergisting vindt spontaan plaats in betonnen cuves, waarna Adèle ongeveer acht maanden op de fijne lie rijpt.

Tijdens de vinificatie wordt geen sulfiet toegevoegd. Ook bij het bottelen werkt Éric terughoudend: alleen wanneer de wijn het volgens hem nodig heeft, gebruikt hij een minimale hoeveelheid.

• Lichtvoetig aan de buitenkant, met verrassend veel karakter eronder. Precies zo’n wijn die laat zien dat eenvoud allesbehalve saai hoeft te zijn.

Éric Texier – eigenzinnig vanaf het begin

Éric Texier kwam niet via de gebruikelijke weg in de wijnwereld terecht. Hij studeerde oorspronkelijk nucleaire techniek, maar besloot het roer om te gooien en zich volledig op wijn te richten. Na zijn opleiding tot oenoloog deed hij ervaring op bij verschillende wijnmakers, voordat hij in de jaren negentig zijn eigen wijnen begon te maken in de Rhône.

Éric zoekt daarbij graag naar oude wijngaarden, bijzondere percelen en druiven die niet altijd de hoofdrol krijgen. Niet de regels of een bepaalde wijnstijl zijn het uitgangspunt, maar de plek waar de druiven vandaan komen.

Hij werkt met veel aandacht voor levende bodems en minimale interventie. De grond wordt niet geploegd en veel werk gebeurt met de hand. In de kelder starten vergistingen met de natuurlijke gisten van de druiven. Zijn wijnen worden niet geklaard of gefilterd en sulfiet gebruikt hij alleen wanneer hij vindt dat de wijn het nodig heeft – en dan zo weinig mogelijk.

Geen trucjes om ieder jaar dezelfde wijn te maken, maar zoveel mogelijk ruimte voor druif, wijngaard en oogstjaar.